Een samenhangend levenspad
Afgestudeerd aan de Beaux-Arts van Parijs met de felicitaties van de jury, richtte ik galerie Pitch in Parijs op, was ik cultureel attaché in Annecy-le-Vieux en startte vervolgens een opleidingsbedrijf gericht op het opnieuw verbinden met jezelf via de natuur en de creativiteit.
Een levenspad dat grillig kan lijken — en toch is er samenhang: die van het zoeken naar authenticiteit in de materie, of het nu om plantaardig pigment gaat of om een gebrande hazelnoot.
2012 — een bewustwording
In 2012 verandert er innerlijk alles: ik word me ervan bewust dat voedselsoevereiniteit een macht is die je moet bewaken. Een fundamentele macht, te vaak uit handen gegeven, te zelden verdedigd. Deze overtuiging zou me nooit meer loslaten.
Er volgen tien jaar van opleidingen, ervaringen en ontmoetingen. Ik word gezel bij de Ferme Sainte-Marthe — zaadleverancier en conservatorium van oude rassen — wiens streven om het levende te bewaren het mijne diep voedt.
2020 · 2022 — van de Ariège tot Noid'Or
In 2020 vestig ik me in de vallei van Massat in de Ariège, een ongerept gebied in het hart van de Pyreneeën. Twee jaar van voorbereiding, uitrusting en het aanleren van het vak van brander-molenaar.
In 2022 wordt Noid'Or officieel geboren. Zoals ik ooit mijn pigmenten kweekte om te schilderen, brand ik biologische oliehoudende noten en maal ik ze op de steenmolen. Eenzelfde gebaar, eenzelfde afkeer van kunstgrepen — en tien jaar overtuiging achter elke pot.
Een belichaamde filosofie
Elke pot van Noid'Or draagt dit verhaal in zich: een atelier gecertificeerd Biologische Landbouw en Nature & Progrès, een ethische en herleidbare inkoop, een bewerking tot het strikte minimum. Geen afkortingen. Geen toevoegingen. Enkel de materie, met zorg behandeld.
Het atelier staat ook open voor andere producenten — al meer dan twee jaar verwelkomen we ambachtslieden die hun oogst willen verwerken, en dragen we onze vakkennis aan hen over bij het bedienen van de molens en het ontwikkelen van hun recepten.
Mijn manier van werken
In mijn atelier probeer ik niet alleen notenpasta's te maken: ik probeer elk gebaar te bewonen. De grondstof, de machines, de warmte, de vochtigheid, alles wat een productiedag vormt, vormt een levende wereld waaraan ik aandacht schenk. Een hazelnoot reageert in de winter anders dan in de zomer, de damp van de brander vertelt niet hetzelfde verhaal naargelang de vochtigheidsgraad, het geluid van de molensteen heeft niet altijd dezelfde nuance. Mijn werk bestaat erin naar die signalen te luisteren en me aan te passen, in plaats van een vaste formule op te leggen.
Natuurlijk is er technische vakkennis, zijn er recepten en beheerste parameters. Maar wat voor mij telt, is de kwaliteit van aanwezigheid in die gebaren. Ik kan ontevreden zijn over een productie, niet omdat het recept slecht zou zijn, maar omdat ik weet dat ik er niet helemaal bij was. Dan corrigeer ik, verleng ik het branden met een paar minuten, vertraag of versnel ik de toevoer naar de molen, laat ik de damp me leiden. Elke batch is een ontmoeting met het levende, nooit helemaal te herhalen, altijd opnieuw uit te vinden.
Het gebaar en de intentie
Deze zorg is geen perfectionistische gril, noch een verlangen om wie dan ook te redden. Ze ontstaat uit een innerlijke gerichtheid op het goede — een vorm van spirituele liefde die de menselijke kwetsbaarheden niet wegneemt, maar die de manier van doen inspireert. Deze intentie vertaalt zich in het belang dat ik hecht aan het detail, aan de tijd, aan het respect voor de materie, aan de oprechtheid van het gebaar.
Wanneer ik een notenpasta maak, bied ik niet alleen een smaak of een textuur aan; ik probeer een beetje van die intentie door te geven: zorg dragen, met eenvoud, voor wie deze producten zal delen.
Het lichaam en de ziel voeden
Mijn weg als kunstenaar heeft me geleerd te werken met tijd, materie en geduld. Bij het schilderen vertrek ik van de planten die ik kweek om er pigmenten uit te winnen: indigo, meekrap, saffraan… Deze kleuren dragen de herinnering aan hun groei, aan de aarde, aan de seizoenen, en vragen een bijzondere aandacht. Diezelfde toewijding vind ik terug in het voedingsatelier. Ook daar gaat het erom een materie te dienen die haar eigen leven heeft, haar eigen reacties, en er een vorm voor te vinden die respecteert wat ze in zich draagt.
Het lichaam voeden en de ziel voeden zijn voor mij geen twee gescheiden ambachten. Een goed gemaakte notenpasta, met respect voor de materie en de mensen, kan een kleine ervaring van samenhang zijn: voelen dat iets met zorg, met intentie, met aanwezigheid is gemaakt. Net zo kan een kleur die op papier wordt gelegd, gewonnen uit een gekweekte en langzaam bewerkte plant, een ruimte openen voor contemplatie, rust en ademhaling.
Een ambachtelijke praktijk als innerlijke zoektocht
Mijn manier van werken is dus evenzeer een ambachtelijke praktijk als een innerlijke zoektocht. Elke partij, elke branding, elke pot is de gelegenheid om me opnieuw eenvoudige vragen te stellen: ben ik werkelijk aanwezig bij wat ik doe? Wat kies ik ervoor om vandaag te geven, door deze materie heen? Is dit gebaar trouw aan wat ik wil beleven en delen?
Ik heb niet de pretentie definitieve antwoorden te geven. Ik zoek, ik pas aan, ik stel mezelf in vraag. Maar ik weet dat wanneer het gebaar juist is, er iets gaat stromen: een vorm van zachtheid, van stevigheid, van helderheid. Dat is wat ik in mijn producten probeer te leggen: notenpasta's die, bescheiden, de weerspiegeling zijn van een manier van in de wereld staan waarin zorg, aandacht en respect voor het levende evenveel tellen als de smaak.
« Zoals ik ooit mijn plantaardige pigmenten kweekte om te schilderen,
brand ik vandaag biologische oliehoudende noten en maal ik ze op de steenmolen. »